Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych

Park Krajobrazowy Dolina Słupi

Park Krajobrazowy Dolina Słupi

SŁUPSK
"Słupia - rzeka wiedzy" wirtualna wędrówka po naszej ekspozycji

Zapraszamy do wędrówki wzdłuż  biegu rzeki Słupi

akcja informacyjna
WFOSiGW

    Pracownicy Parku Krajobrazowego „Dolina Słupi” podsumowali kolejny sezon badań koncentracji zimujących łabędzi krzykliwych. Prace terenowe wykonywali w połowie grudnia 2020 r. oraz w połowie stycznia, lutego i marca 2021 r. Kontrolami objęli noclegowiska tych ptaków na zbiornikach wodnych położonych na terenie Parku. Określeniu wielkości koncentracji łabędzi krzykliwych sprzyja zlatywanie się ptaków na noc, na zbiorniki wodne i poranne ich rozlatywanie się na żerowiska, położone na polach.  

      W połowie grudnia na noclegowiskach łącznie odnotowano ponad 1700 łabędzi krzykliwych, z czego najwięcej, bo ponad 1000 ptaków, na Zbiorniku Krzynia. W styczniu łącznie stwierdzono ponad 2200 łabędzi. W lutym w Parku nocowało ponad 600 łabędzi krzykliwych, a w marcu – ponad 540. Na miejsca noclegowe ptaki wykorzystywały niezamarznięte fragmenty zbiorników zaporowych i jezior.

     W trakcie badań prowadzonych od 2016 roku, dotychczas najwięcej ptaków (1240 os.) stwierdzono na noclegowiskach w lutym 2018 roku. Obecnie padł rekord liczebności łabędzi krzykliwych zimujących w Parku.

     Na podkreślenie zasługuje, iż łabędź krzykliwy wymieniony został w załączniku I do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (tzw. Dyrektywa Ptasia). Progi kwalifikujące ostoje ptaków o znaczeniu międzynarodowym IBA (Importent Birds Areas) dla koncentracji nie lęgowych łabędzi krzykliwych wynoszą 590 osobników. Podobnie jak w poprzednich sezonach, odnotowane liczebności przekraczają  minimalny próg i kwalifikują Dolinę Słupi jako ważne w skali europejskiej miejsce koncentracji ptaków zimujących tego gatunku.

     Prowadzony monitoring wskazuje na zmiany w zwyczajach migracyjnych łabędzi krzykliwych. Wykorzystując dogodne warunki atmosferyczne i dostępność bazy pokarmowej ptaki zatrzymują się na trasie wędrówki do tradycyjnych zimowisk i zostają na zimę. W konsekwencji przesunięciu bliżej lęgowisk ulegają miejsca ich zimowania.